- Anlamıyorsunuz doktor bey. Daha kaç defa anlatacağım? – Son bir kez daha deneyelim. Mimarlık bölümündeydiniz. Sonra?… – Küplerin uçuştuğu döngüleri 20 dakika izliyor, sık sık “fraktal” diyorduk. Bizim için… Read more »
Önce yukarıdaki mobilyalara hızlıca göz atıyoruz. Evet çok tanıdıklar. Bilen bilir, hepsinin arkasında bir tarih yatıyor. Bir de render’cılar iyi tanır bunları. Zira her sahneyi pahalı gösterir, pro gösterir. Detaylı… Read more »
Eski dosyalarımı toparlarken karşıma çıktı. Konu, Kanyon kulesinde bir Banka Yönetim ofisinin tasarımı projesi ve uygulaması (Has&Koen Bünyesinde). Daha ilk aşamasında aldığımız render soldaki, şantiyeyi bitirmeye çektiğim fotoğraf da sağdaki… Read more »
İfrit oluyorum birileri bu şekilde proje çizdiğinde. “Watch out” diyorum. “Badass” diyorum.
Şantiyenin sonlarındayız. Mücevhercinin yerlerine sisal serilmiş, son rötuşlar yapılıyor. İçeride galoşla geziyoruz. O gün galoşlar bitmiş, acelemiz de var kimseyi göndermiyorum “kap bir paket” diye. Önden ben giriyorum ve ayakkabılarımı… Read more »
Çevremdekilere hayatlarıyla ilgili ipucu almak için sıkça sorduğum bir soru var. – Şu anda neyi bekliyorsun? Bunun cevabı “2 ay sonra kendi evime çıkıyorum” da olabiliyor, “istifa ediyorum 1 ay… Read more »
Temmuz’un ilk 15 günü Ferhan’la Belçika’ya Rock Werchter festivalini izlemeye gittik. Kısa kısa notlarla gördüklerimi paylaşmayı keyifli buluyorum ve işte başlıyorum. Rock Werchter her yıl Belçika’da gerçekleştirilen, Avrupa’nın en büyük… Read more »
- Merhaba Sedat, ben peri. Bana hayatında keyif aldığın ama aslında sıradan gözüken birşeyler sıralasana. – Olur. Yorgun bir iş gününden sonra ince yastıklı soğuk bir yatağa girmeye Hava ne… Read more »
Kariyerimdeki tek yolu “büro açmak” şeklinde görmesem de bu konuda kendime bir checklist oluşturdum. Başkalarına da faydası olabilir diye paylaşıyorum. Aşağıdaki bilgi ve becerileri kazandığınızda, bence “artık zamanı geldi” diyebilirsiniz…. Read more »
Böyle kaliteli prodüksyonlarda tanıdık mekanlar görmek pek keyif verici. Şahane iş çıkartmışlar Tolga Arı ve ekibi. Bir de “Sokak savaşa karşı” grubunun yaptığı bir animasyon var; -
Bıktım şu salak binanın her “ilginç mimari” derlemesinde sürekli karşıma çıkmasından. Tiyatro sahnesinden, televizyon dekorundan başka birşey değil benim için. Başka da diyeceğim bir şey yok.
Tam olarak Türkçe karşılığını bulamadım bu “infographic” kavramının. Aslında mimarların yıllardır şema adı altında yaptıkları bu anlatım metodları son 2-3 yıldır büyük revaçta.
Hiç uzatmıyorum. Sağdan soldan zaman içerisinde kaydettiğim mimari “infographic”lerin en beğendiklerimi aşağıda paylaşıyorum. Benim için hermimari sunumun vazgeçilmezleridir. Yapmasını da, yapanı da pek severim.
Line, trim, extend komutunu bilip CV’sine “ileri seviye autocad” yazanlar çok bizim memlekette. Ortalama Autocad bilgisi için bir test oluşturdum aşağıda. Sizin sonucunuz kaç puan?
Şimdi anlatacaklarımın benim yaptıklarımla veya geçmişimle bir ilgisi olmadığını belirterek başlıyorum. Gözlemlerimden yola çıkarak oluşturduğum nacizane fikirlerdir. Başarı döngüsü; Diyelim; ortalama veya biraz üzerinde bir standartla hayatınıza devam ediyorsunuz ve… Read more »
Mimari portfolyo oluşturulmasıyla ilgili uzunca bir süredir pek soru alıyordum. Konuya hakim bir profesyonel olduğumdan değil ama nacizane fikirlerimi paylaştığım bir yazı oluşturdum. http://www.fsmimarlik.com/mimar/mimar-portfolyosu/ adresinden ulaşabilirsiniz. Onunla beraber bir de formspring… Read more »
Artık senelerdir hayranlıkla yürüdüğüm Beyoğlu’nda bile kendimi Pakistan vtr’lerinde yan rollerde hissediyorum. Bir karanlık, pus hakim sanki sokaklarda. İyice yabancılaşıyorum buradaki yaşantıya ve kendimi ara sokaklardaki gece kaybolmuş zavallı bir… Read more »
Bir türlü ısınamadım bu şekil mimari görselleştirmelere. (“illustrasyon” veya “görselleştirme” kavramlarına, düz mantık “render” denmesini de ayrıca yakışıklı bulmuyorum lakin zaman zaman ben de baskı altında öyle diyorum) Mimari sunumlarda… Read more »
Başka hiç bir çıkış noktası olmadan, “serpiştirilmiş pencereler” konseptli tasarımları üniversite 3′ten beri hiç bir projeye yakıştırmıyorum (düzgün yapılana tabii ki varım). Mimar ve mimar adaylarına sesleniyorum, en son 4…. Read more »
Haftasonları, Boğaziçi köprüsü Anadolu yönünde sıradışı bir trafik kuyruğu oluşuyor. Bunun sebebi; sürekli köprüyü kullanmayan ve KGS/OGS sahibi olmadığı halde ”sırada birinden rica ederiz” beklentisiyle 1. köprüden geçmekte ısrar edenler…. Read more »
WKCD Authority; Hong Kong’da kültür-sanat sektörünün uzun vadeli altyapı ihtiyaçlarıyla ilgilenen hükümet destekli bir kurum. Haliyle mimarlık sektörüyle sürekli dirsek teması halinde. Geçenlerde bu kurum ve OMA Architects’in bir MasterPlan projesiyle ilgili haberde aşağıdaki fotoğrafa rastladım.
Aşağıdakiler haziran ayında sağdan soldan dikkatimi çekenler. Hiç bir sınıflandırması, ortak paydaları olmadan. Bu kadar. Paperdoll‘a özendim yaptım hep bunları. Tek… Read more »
Son günlerde bu fotoğraf pek sık dönüyordu ortalıkta. Hatta Atatürk’ün mevzideki fotoğraflarıyla karşılaştırıldı vs. Artık benim de bu konuda söyleyecek bir iki şeyim var. Önce bir mimar gözüyle şu fotoğrafları kısaca… Read more »
Heves ettim, ben de yabancı bloglardaki gibi “10 yada-yada tekniği” tipi bir liste hazırladım. Aşağıda sıraladıklarım Autocad ile projelendirme sürecinde ayrıca bir efor sarfetmeden yapılabilecek (ilk aklıma gelen) basit çizim… Read more »
Geçen Arkitera’da gördüğüm şu iş ilanı bende garip duygular uyandırdı. İlk defa bir firma (yabancı recruitment firmalarında olduğu gibi) maaş aralığı belirterek ekibine yeni personel arıyordu. Bundan sonrası benefitleri de sıralamaktı. İş aramıyordum ama ilgimi çekmişti.
Bu sene askerden döndükten sonra şubat başında işe başladım. O gün bugündür ‘ta yaptığım işlerden örnekler koymanın da vakti geldi. Portfolyomu güncellemeyeli 2 yıl oldu ama timeline cv’mi geçen ay bir toparlamıştım. Aşağıdakiler de ofiste tasarım sürecinde yer aldığım ve render’larnı aldığım projelerden bazıları.
Çok mu boş vaktim var, pek mi sıkılıyorum bilmiyorum. Üşenmedim, aşağıdaki tabloyu hazırladım. Tamamen kişisel (ve nacizane) görüşlerimi yansıtıyor olup genel kabul olacağı konusunda çok da iddialı değilim. Blog’umu sık update eden biri olsam “öef saçma oldu, boşvereyim” bile diyebilirdim…
Paylaşmadan edemeyeceğim, tam bir geek efsanesi…
Şimdi bahsedeceğim konuların hiç biri aslında güncel meseleler değil. Ancak artık burama geldiğinden kelli, dayanamıyor, dallandırmadan konuya giriyorum.
Yıl 2005; İTÜ – Mimarlık Tarihi Kürsüsünden çok sevdiğimiz hocamız Turgut Saner’in gruba attığı e-posta; Vize notlari ekte; ayrica anabilim dali panosunda da yer aliyor. biraz bol kepce oldu bu… Read more »
Şimdiye kadar birçok proje bürosunun içerisinde yahut sağında, solunda bir şekilde yer aldım. Arkadaşlarımın çalıştıklarına bakındım, webden çeşitli ofislerin kadrolarını inceledim. Bu tasarım bürolarında çalışan mimarların %80′e yakını 25-30 yaş… Read more »
Özellikle Nakkaştepe’deki yeni Vakko Binası… Daha nasıl olsun? Yapım esnasında, tek bir malzemeden yola çıkarak oluşturulmuş basit bir bina olacağı öngörüsündeydim. Bu söylemimi son zerresine kadar utandıracak bir proje çıktı ortaya. Her sabah önünden geçmekten keyif alıyorum, bakmaktan mutluluk duyuyorum. Bir tek bu cephe oranları, koparılmış tercihleri, temiz hatları değil; içerisinde de kütüphanesi, oditoryumu ve diğer birimleriyle “çok iyi yapıdan” daha da ötesinin olduğunu biliyorum. New York’lu- Rex firmasına büyük saygı duyuyorum.
Çok az kaldı Ferhan’ın İstanbul’a dönmesine. İnsan’ın içi bir garip oluyor.
Muhammed sınıfa girdiğinde öğretmen “Adın ne” diye sordu. “Muhammed” diye cevapladı çocuk. “Fransa’da Muhammed ismini kullanmayız. Bundan sonra senin adın Jean-Francois” dedi öğretmen. Akşam eve döndüğünde annesi Muhammed’e sordu: “Günün… Read more »
Emniyet güçleri ve savcılarımızdan rica ediyorum. Bizlerin sokaklarda huzurla seyahat edebilmesi, mekanlarda keyifle vakit geçirebilmesi için aşağıda belirttiğim; “Kopenhag evrensel göz zevki normları”na uymayan kızları durdurun ve lütfen duruma müdahele edin…
Saygıdeğer Mimarlar Odası mensubu meslektaşlarım. Gelin hükümetle uzlaşalım, 2010 yılı itibariyle gerekli altyapıyı oluşturup, bundan böyle uygulanacak projelerde cam tuğlası kullanılmasını yasaklayalım. Hiç bir mimarın halkımızın göz zevkini bu derece… Read more »
Bu başlık mimarlara yönelik olup “surf yaparken rastladım ben buraya” ziyaretçilerini pek açmayabilir. Şimdi ofiste çok güzel, ilik gibi bir kız var… Tabii bir bilgisayar ve de Autocad. Kızcağız diyor… Read more »
Henüz 2010 Rock’n Coke ve Efes One Love festivallerinin (tarihleri dahil) herhangi bir detayı basına yansımadı. Katılacak gruplarla ilgili bir dedikodu da ortalarda dolanmıyor. Ancak bu yaz kesin olan bir U2 konseri var ki, 2009 Eylülden beri büyük sabırsızlıkla bekliyorum…
Pazar günü, üzerimdeki kaplumbağa kostümünü çıkarıp sivile döndüm. Gitmeden “yer değil, komutan önemli” diye çok sık söylemişlerdi. Bense hem problemli bir yere (Muş), hem de kötü komutanlara denk gelerek sancılı bir sürece başladım.
Tayyip amca; sana bu ülkenin yönetimiyle ilgili zerre itimadım yok. Türkiye’yi ılımlı bir islam devleti yapmak konusunda emin adımlarla (müthiş bir başarıyla) ilerlediğini düşünüyorum. Hatta böyle giderse zamanı geldiğinde senin… Read more »
…Minimalist çizgilerle tasarlanmış, zamanın ruhunu algılayan bir mimarın elinden çıktığı belli olan, nefis bir mekandayız. Aralarında sadece 5cm mesafe olan yan yana dizilmiş bu beyaz masaları görünce, normalde işletme sahibine küfredilir. Ama bu mekanda bu sıkışıklığın çok sayıda müşteri istiflemekten başka bir anlamı var.
Hava serin de olsa camlar açık giderdim ben. Narin tekerlek iniltisinin çalan müziğin riff’lerine katılmasına bayılırdım. Üzerimde serin beyaz gömleğim, steril ayakkabılarım vardı. Daha parfüm kokusuna adapte olamamış, her nefesimde mutluluğumu hatırlıyordum. “Violet Hill” dinliyordum. Yaptığım işten de memnundum, iştekilerden de. Akşamına da Asmalı Mescit’te olacaktım. Temiz yüzlü garsondan Miller rica edecek ve ekleyecektim; “Limonlu lütfen”…
Öncelikle belirtmeliyim ki, 2. ayak parmağının, ayak baş parmağından uzun olan insanlara halen defolularmış gibi bakıyorum. Bir türlü bu aptal saplantımdan kurtulamıyorum. Benzer şekilde babet tipi ayakkabıları da beğenmiyorum. Kime söylesem (kız erkek farketmeden) “Olur mu öyle şey? Bence süperler.” diyorlar. Velhasıl bu fikirlerimde çok da ısrarcı değilim.
Komutanın da bana “coldplay” i önermesini beklemiyorum ama böylesi de gece boyu gülmeme yetti:
En azından benim için “başkasının barddağından devam edebilmek evrimi” şu şekilde oldu. Bazı insalar başkasının bardağından birşey içerken rahatsız olur (hatta katiyen içmez). Ya da şişenin ağzını silmek gibi (göstermelik) bir önlem alırlar…
Bilgisayarımı sleep veya hibernate etmedim. Kapatıp, pilini çıkardım. Bir süre offline’im. Muştayım, askerdeyim.
Turkcell’in saldırgan reklam politikasıyla sanki 3G’yi ülkeye getiren tek kurummuş izlenimi bırakmasını şaşkınlıkla izliyorum. Ticari ve reklamcılık başarılarını içtenlikle kutluyorum. Velhasıl, şu nokta akıllı bir kullanıcının rahatlıkla dikkatini çekecektir. Bu uzun metrajlı ve sık reklam filmlerini finanse edenler Turkcell’in şişkin faturalı kendi kullanıcıları. Benzer şekilde Ardahan’da Kayabeyi köyüne giden çevre yolunun kapsama alanına alınmasını da bu zavallı kullanıcılar ödüyor.
Buyrun, uzanın. İlaç kullanıyor musunuz?
Hayır. Başım ağrıdığında aspirin falan… Onu da tadını çok sevdiğimden. Gerçi dışarıdayken kızlara sorup ne varsa onu içiyorum. Paneljin, Majestik vs. anlamıyorum da zaten. Ne varsa alıyorum. Geçenlerde verbidon denedim, onun da tadı fena değil. Kabak çekirdeği gibi. Maşallah kızlar ecza deposu gibiler. Ya yanlarında taşıyorlar, ya da taşıyanı tipinden tanı.
Sedat took the quiz, “How deeply would you like to punch in the face who solves those silly tests on facebook” and the result is “Very (!)”. Facebook’ta bu thread’lerle karşılaştığımda; sınav adayı benim için kaydadeğer birisiyse sadece kendisinden gelen haberleri gizliyorum. Eğer o kişi hasbelkader listemde olan, mesela ilkokuldayken o ufacık aklımla bile sevmediğim, ama nedense facebook çıkınca hemen arkadaşı oluverdiğim alakasız birisiyse derhal yok ediyorum…
Havalı göründüğünü düşünüyordu. Muhtemelen kendini ilk defa bir halt zannetmenin yarattığı, dayanılmaz özgüvenden kaynaklanıyordu. Ruhsatında patronunun adı yazan, vites kutusuna kol gölgesinin düştüğü (sunroof) büyük bir arabayla benzinciye doğru ilerliyordu. Damla gözlükleri kaş hizasından biraz aşağıdaydı. Yukarıdan sızan güneş umrunda değildi. Bu şekliyle çok havalıydı ve silisyum’un amacı UV’den korunmaktan başkaydı. Zaten koruduğu da şüpheliydi. Nasılsa sadece iş konuşacağı karizmatik adamlar, gözlüğün bir benzinci envanterinden çıktığını o kısa sürelerde farketmeyeceklerdi…
Bu festivalden çıkarken “Türkiye’de ne çok, güzel çocuklar, taş kızlar varmış” diyebilirsiniz. Ancak durum tam olarak öyle değil. Bu festival eğer Kilyos’ta yapılsaydı; şişman kızlar, sırtı kıllı adamlar da soyunsalardı… Read more »