Benim için “baÅŸkasının bardağından devam edebilmek evrimi” ÅŸu ÅŸekilde oldu.
Bazı insalar başkasının bardağından birşey içerken rahatsız olur (hatta katiyen içmez). Ya da şişenin ağzını silmek gibi (göstermelik) bir önlem alırlar. Oysa bir insan bir şişeyi diktikten sonra dudaklarına değen son damlalar şişeye geri düşer. Benzer şekilde kamışla içerken de ağızdan 8-10 damlalık bir kütle şişeye kamış koridorundan aynen geri döner.
Bu steril alışkanlıklar kişinin ilk bira içme seanslarında beklenmedik şekilde son bulabilir.
Aynı insan ilk seviÅŸtikten sonraysa bu “steril hayat” konusunda bir adım daha geri gitmiÅŸtir. Hasta olmadığından emin olduÄŸu birisinin ÅŸiÅŸesinden gönül rahatlığı ile devam edebilir.
Şu anda askerdeyim. Bu evrimin 3. fazı olduğunu burada anladım. Ben eskiden erkeklerin bardağından birşey içemez, kızlarınsa yalnızca -güzel- olanlarının içeceklerine devam edebilirdim. Burada toprak yutuyorum, başkasının ayakkabısını giyiyorum, çeşmeden su içiyorum.
Korkarım eski alışkanlıklarıma dönmek epey bir vaktimi alacak.
